Kijk aan wat er is

puma-eyesDe laatste tijd is het weer zo duidelijk: je kunt niet negeren wat er is. Daarmee bedoel ik situaties, zaken, emoties die niet leuk zijn. Dingen die je liever niet had gehad, maar er wel zijn.

Neem Ellen*, ze voelt zich down, onzeker en barst zo nu en dan in tranen uit van wanhoop. Ze wil dit niet voelen, ze wil gelukkig zijn en leuke dingen doen. Ze wil genieten van het leven!
Telkens als ze een vlaag van onzekerheid op voelt komen gaat ze bedenken waarom dit niet nodig is, haar hoofd komt met tal van argumenten. Want het is niet nodig, dat weet ze en ergens voelt ze dat ook wel. Maar toch, dat gevoel komt steeds terug…

Ik raad haar aan dit gevoel recht aan te kijken, het de volle aandacht te geven en erbij te blijven. Dat vind ze eng, en dat begrijp ik, want dat wat aandacht krijgt groeit…toch? Daarnaast wil ze zich juist niet zo voelen. Het voelt heel tegenstrijdig om er dan juist aandacht aan te geven.

Negeren wordt regeren
Heb je ooit geprobeerd een kind dat aandacht wil te negeren? Ik kan je zeggen: dat werkt niet! Ze (of hij) zal vanalles uit de kast halen om jouw aandacht te krijgen: zeuren, jengelen, hangen, aan je trekken, baldadig worden, schreeuwen, dingen kapot maken, zusje pijn doen (ja, ze zijn heel creatief om te krijgen wat ze willen nl aandacht). Uiteindelijk regeert de kleine tiran de hele boel, totdat je…

..ze aankijkt
en je volledige aandacht geeft! Kijk haar recht in de ogen aan en zeg ‘ik zie je en ik hoor je’, accepteer dat het er is. Het is essentieel dat je er ook echt met je hele aandacht en bewustzijn bij bent, ben je toch in je hoofd nog met iets anders bezig en er niet voor 100% bij, dan zal ze om aandacht blijven vragen.

Zo is het ook met dingen die we liever niet willen
Hoe harder we het weg proberen te duwen, des te intenser ze worden. Op den duur gaan ze je saboteren, ze willen niet genegeert en weggestopt worden. Ook hier komt heel veel creativiteit in worden gezet om maar gezien te worden.

Nu jij
Heb jij iets dat wringt, een situatie die je liever niet had?
1. Plan voor jezelf tijd in, bijvoorbeeld een uurtje. Zorg dat je niet gestoord wordt, dit is tijd voor jou. Zie het als tijd voor een goede vriend(in) die even d’r hart wil luchten.

2. Spreek met jezelf af dat je dit uur besteed aan het gevoel, het er helemaal laat zijn, niet zal oordelen en zult luisteren naar wat het te zeggen heeft, wat het met je doet.

3. Zorg dat je tijdens dat uur in beweging bent. Ga bijvoorbeeld wandelen, pak pen en papier. Ga zingen of strijken of … doe iets wat je kunt doen zonder echt je aandacht nodig te hebben. Zo kun je met je volle aandacht bij de emotie of situatie blijven.

Laat komen wat er komt, kijk naar alle aspecten, bekijk alle kanten en voel! Laat je hoofd er even buiten. Wees volledig met je aandacht bij wat er is.

Lukt het niet, raak niet gefrustreerd. Wellicht helpt het als je het een aantal keren probeert. Het kan ook helpen om iemand die je vertrouwt en bij wie je je veilig voelt, te vragen bij je te zijn.

Ellen geef ik zo’n moment. Ik ben er bij, aanwezig met mijn volle aandacht. Ik stel geen vragen, heb geen oordeel, ik geef haar een warme plek waar ze ten volste aan kan kijken en kan laten zijn wat er is.

Opluchting
Zo’n moment van aankijken geeft vaak een enorme opluchting, er ontstaat een ontspanning waar eerst de afwijzing/het wegdrukken was. Als vanzelf ontstaat er relativering van de situatie, de angel gaat er uit. Je hebt het gevoel weer door te kunnen.

“Het nieuwe begint pas na aanvaarding van het oude.”
Carl Jung

*Ellen is een fictief persoon, ik kies ervoor om over een persoon te praten omdat ik vind dat dit beter de situatie schetst dan als ik het heb over men en ons.
Tags: ,


Terug naar agenda »